Waarom een app meestal het probleem is
Elke bekende chatdienst wil eerst geïnstalleerd worden. Dat betekent een appstore-account, een installatie die een apparaatbeleid misschien verbiedt, een update die je later blijft lastigvallen, en aan het eind een aanmelding met een telefoonnummer of e-mailadres. Op een beheerd apparaat strand je meestal al bij de eerste stap, en op een geleend apparaat wil je sowieso niet als jezelf ingelogd zijn. Geen van die stappen bestaat hier: het adres is de applicatie.
Wat er echt wordt geladen
De chat is één HTML-pagina van ongeveer 64 kB waarin de opmaak en de code zitten. Hij laadt geen externe stylesheets, geen lettertypebestanden en geen frameworks van derden, dus een chatroom openen is in wezen één verzoek. Daarom komt hij snel op een trage schoolverbinding, op hotelwifi en op een oude telefoon, en daarom blijft hij werken in browsers die een paar jaar achterlopen op de nieuwste.
Nergens om in te loggen
Er is geen account, dus er is op een gedeelde computer niets om in te loggen en niets om te vergeten uit te loggen. Je kiest een bijnaam als je binnenkomt, en als je het tabblad sluit is het klaar. Op een computer die niet van jou is, is dat het verschil tussen chatten en je identiteit achterlaten in een browserprofiel.
De eerlijke grens: een filter kan dit nog steeds blokkeren
Het is goed om hier eerlijk over te zijn, want veel sites in deze categorie zijn dat niet. Zonder app om te installeren kom je langs een softwarebeperking, maar niet langs een netwerkfilter. Een school- of bedrijfsnetwerk kan elk domein blokkeren dat het wil, en als het per categorie filtert, is een chatsite precies het soort ding dat in die categorie valt. Als chatinbrowser.com niet opent op jouw netwerk, is dat vrijwel zeker de reden, en aan deze kant is er niets wat dat verandert. We gaan je geen omweg verkopen om het netwerk van je school heen.
Waar dit echt helpt
De realistische gevallen zijn gewone gevallen. Een groep die een middag ergens moet kunnen praten zonder dat iedereen lid wordt van een platform. Iemand op een apparaat dat hij niet zelf beheert. Iemand die één gesprek wil en niet nog een account. Een link die je in een e-mail kunt plakken of in een QR-code kunt omzetten, waarbij wie hem opent gewoon in de chatroom is. Dat is het hele idee.
Werkt dit op een Chromebook?
Ja. Het is een webpagina, dus een Chromebook heeft niets extra's nodig en geen toestemming van wie het apparaat beheert, zolang het netwerk zelf de site toelaat.
Moet ik meldingen of een microfoon toestaan?
Nee. De site vraagt alleen om meldingen te mogen tonen als je die zelf aanzet voor een chatroom, onder het belletje, en vraagt nooit om een microfoon, een camera of je locatie. De chat is alleen tekst.
Werkt het in een oude browser?
Meestal wel. Het heeft JavaScript en WebSocket-ondersteuning nodig, en die hebben browsers al ruim tien jaar. Heel oude of sterk uitgeklede browsers krijgen de live verbinding misschien niet voor elkaar.
Kan mijn werkgever of school zien dat ik het heb gebruikt?
Ja, op dezelfde manier als ze elke site kunnen zien die je op hun netwerk bezoekt. De verbinding is versleuteld, dus de inhoud van wat je typt zien ze niet, maar het domein dat je bezocht wel. Niets op deze site verandert wat netwerkmonitoring kan zien.
Is er een desktop-app als ik die wil?
Nee, en daar zijn ook geen plannen voor. Wil je dat het als een app aanvoelt, dan laten de meeste browsers je een pagina als snelkoppeling op je beginscherm of bureaublad zetten.